بنام خدا

تو اي معمار بزرگ :

شور حالي در اين مردم پديد آمده كه وصف ناشدنيست اين را خوب ميداني وميبيني

بوي تو را ميدهد اين شور و حال -  گويا مردم كمي به تو نزديكتر شده اند مردم راه را شناخته اند

ولي رهزنان راه گاهي دل آنان را مي دزدند 

پس تو خود نگاهبان دلهاي پاكشان باش. 

حال كه بوي اعتدال مي آيد 

حال كه دوباره بيدار شده ايم 

حال كه طلسم را شكسته ايم

حال كه جرات حرف زدن پيدا كرديم 

پس بار خدايا

مارا  در اين راه ثابت قدم فرما 

وبر قومي كه چشم ديدن ندارن پيروز فرما

و چشمانمان را به ديدن آن معمار بزرگ 

روشن كن

وما را از ياران با فكر وانديشه او 

ومطيع اوامرش قرار بده 

و پس استقرارش در زمين و معماري بزرگش 

او را از مواهب اين دنيا بهرمندش فرما 

آمين. يا رب العلمين